Redden in Uganda
In 2003 is het National Lake Rescue Institute (NLRI) opgericht in Uganda. Een reddingsorganisatie zonder geld, maar wel met de goede bedoelingen en de potentie om op termijn tot een zelfstandige organisatie uit te groeien.
Men kan elke steun hard gebruiken; er verdrinken in Lake Victoria jaarlijks 5.000 mensen.
Verdrinkingscijfers
Lake Victoria heeft een oppervlakte van twee maal Nederland en er grenzen drie landen aan: Uganda, Kenya,en Tanzania. Het getal van 5.000 verdrinkingen geldt voor het gehele Lake Victoria. Om die reden wordt door de International Maritime Rescue Federation (IMRF) het in Uganda opgerichte NLRI gesteund.
Ter vergelijking: in Nederland verdrinken jaarlijks ca. 100 mensen en dan niet alleen in zee of recreatiewater, maar in totaal.
Lake Victoria is het grootste meer in Uganda, maar er zijn meerdere waterpartijen. Enkele daarvan worden redelijk van materiaal en geld voorzien door oliemaatschappijen die in de omgeving naar olie boren. De oliemaatschappijen zorgen voor de reddingsstations en de bemensing, met het doel ook in de veiligheid van de eigen medewerkers te voorzien.
Het grote aantal verdrinkingsongevallen is te verklaren uit een paar oorzaken, o.a. het niet kunnen zwemmen en geen reddingsmiddelen. Ook door bij slecht weer, door armoede gedwongen, toch te vissen of te varen vanaf een eiland om de oogst of vangst op de markt te kunnen verkopen. Veel ongevallen gebeuren ’s nachts wanneer bijvoorbeeld op volle kracht met een uitgeholde boomstam wordt gevaren met vaak veel te zware belading.
Zelfredzaamheid bevorderen
Een oplossing wordt vooral gezien in een organisatie die mensen (vooral kinderen) leert zwemmen, zoals in Nederland de Reddingsbrigade doet, lokaal reddingsvesten produceert en verkoopt en voor een levensstandaard zorgt die vrijwillig werk voor het NLRI mogelijk maakt. Mensen die zo arm zijn dat ze de hele dag moeten besteden om voedsel te vinden of een paar stuivers te verdienen, kun je natuurlijk niet voor vrijwillig werk vragen. Je kunt ze ook een salaris betalen (ca. € 100,-/maand).
Meehelpen?
Reddingsbrigade Nederland steunt het initiatief voor dit project. Via bemiddeling door Sip Wiebenga (KNRM en bestuurslid IMRF) zijn fondsen benaderd om de benodigde financiën te verkrijgen. St. Wilde Ganzen werkt mee aan het project; u kunt op Wilde Ganzen rekeningnummer 40000 een bijdrage storten. Deze worden vervolgens door Wilde Ganzen en NCDO (Nationale Commissie voor internationale samenwerking en Duurzame Ontwikkeling) met ongeveer 150% verhoogd.
In een gesprek tussen Reddingsbrigade Nederland en Sip Wiebenga kwam het idee naar voren om de mogelijkheid van het principe 'train de trainers' te onderzoeken. Het zou kunnen dat in de toekomst een beroep wordt gedaan op Reddingsbrigade Nederland leden, mee te werken aan een project op dit vlak. Bijvoorbeeld door zich tegen vergoeding van kost en inwoning een periode beschikbaar te stellen om het zwemmen of zwemmend redden te instrueren aan lokale mensen die deze kennis dan zelf weer kunnen overbrengen op de bevolking. Een soort uitzending dus, maar gezien de complexiteit en het bijbehorende kostenplaatje op dit moment nog toekomstmuziek.
Geïnteresseerd of goede tips? Stuur een e-mail naar se.wiebenga@knrm.nl en hij zal u van nadere informatie voorzien of graag gebruik maken van uw advies.
